Szlembark

Szlembark leży na południowych stokach Pasma Lubania w Gorcach, nad doliną Dunajca. Jego położenie odbiega od innych miejscowości na ponieważ domy zbudowane są wzdłuż drogi biegnącej w poprzek grzbietu. 

Nazwa miejscowości jest pozostałością po kolonizacji terenów między Gorcami a Pieninami w XIV wieku. Wtedy to sprowadzenie niemieccy osadnicy ze Spiszu i ze Śląska zakładali miejscowości na prawie niemieckim. W okolicy można znaleźć kilka takich przykładów, a sama nazwa Szlembark pochodzi od określenia „Błotnista góra” (Schlehmberg). 

Szlembark należał do biedniejszych miejscowości w rejonie. Wchodził w skład szlacheckiego klucza dóbr harklowskich. Do okresu dwudziestolecia międzywojennego uchodził za wieś żyjącą swoim życiem, której mieszkańcy rzadko przemieszczali się gdzieś dalej. 

Dopiero w latach dwudziestych XX wieku Szlembark został „odkryty” przez profesora warszawskiej ASP, malarza Tadeusza Kulisiewicza. Poszukiwał on nietkniętych, góralskich wsi i tradycyjnego życia górali. Na podstawie swoich wieloletnich przyjazdów do Szlembarku stworzył cykle drzeworytów Szlembark, Bacówka, Wieś w Gorcach, które pokazywały życie tutejszych mieszkańców.