Lubomierz

Lubomierz to duża wieś leżąca w dolinie Mszanki między stokami Górców a Beskidem Wyspowym. Jest dobrym punktem wyjściowym na Kudłoń, gdzie można się dostać szlakiem czarnym z centrum wsi lub żółtym z przysiółka Rzeki. 

Historia Lubomierza sięga 1600 roku, kiedy został on założony przez Sebastiana Lubomirskiego. W krótkim czasie powstał tu folwark należący do klucza porębskiego oraz istniejąca do końca XIX wieku huta szkła. Produkowała ona tafle szklane, butelki, maglownice i dzwonki, które sprzedawane były na rynku lokalnym oraz w Wieliczce i Bochni. 

Z Lubomierzem związana jest postać jednego z najsłynniejszych baców gorczańskich – Tomasza Chlipały nazywanego Bulandą. Stąd pochodziła jego żona i tu także zmarł w 1913 roku. Bulanda uważany był za czarownika i krążyło o nim wiele legend. Według jednej z nich miał on się przyczynić do budowy kościoła w Lubomierzu. Drewnianą świątynię wznoszono na początku XX wieku z drewna wożonego z okolic Rzek. Transport utrudniała jednak mokra młaka. Chlipała miał ponoć w środku lata spowodować jej zamarznięcie co umożliwiło dowiezienie drewna do Lubomierza. Choć nadprzyrodzone zdolności Bulandy są wytworem wyobraźni miejscowych to na pewno był on świetnym znachorem i zielarzem a chorzy przyjeżdżali do niego po radę z odległych stron.