Łopuszna

Niewielka, podgorczańska Łopuszna znana jest w całym kraju jako rodzinna wieś księdza profesora Józefa Tischnera, autora słynnej „Historii filozofii po góralsku”. Spędzał tu lata swojej młodości ponieważ jego ojciec był dyrektorem miejscowej szkoły. Wybudował też tutaj drewniany dom, w którym spędzał wakacje i pisał. Obecnie mieści się tam poświecona mu izba pamięci. Po śmierci ksiądz Tischner został pochowany na cmentarzu parafialnym. 

Jednak Łopuszna nie tylko księdzem Tischnerem może się poszczycić. Jej historia sięga bowiem XIV wieku. Od XVIII wieku wieś była własnością szlachecką, najpierw Lisieckich a następnie Tetmajerów. Po nich to pozostał zespół zabudowań dworskich będący obecnie oddziałem Muzeum Tatrzańskiego. We wsi znajduje się także zabytkowy drewniany kościół z ciekawymi polichromiami z okresu dwudziestolecia międzywojennego, nawiązujących do odkrytych tu średniowiecznych malowideł. 

Wieś leży w wąskiej dolinie Łopuszanki i u jej ujścia do Dunajca. Zwarta zabudowa wsi ciągnie się około cztery kilometry w górę potoku, zaś wyżej położone są jeszcze dwa przysiółki Średni i Zadni Zarębek. 

Z racji swojego położenia pod Turbaczem i głównym pasmem Gorców jest Łopuszna punktem wyjścia dwóch szlaków znakowanych. Niebieski wiedzie na Turbacz i dalej do Poręby Wielkiej przez Bukowinę Waksmundzką, a czarny nad Pucułowski Stawek i  dalej do czerwonego Głównego Szlaku Beskidzkiego. W górę Łopuszanki wędrować można z kolei czerwonym szlakiem spacerowym wiodącym koło Leśniczówki Mikołaja. Miejsce to wiąże się z postacią rosyjskiego jeńca z okresu I wojny światowej Mikołaja Kostkina, który nie chcąc wracać do ogarniętej rewolucja Rosji pozostał w Polsce i znalazł zatrudnienie jako leśniczy w Łopusznej. W czasie II wojny światowej pomagał partyzantom polskim i słowackim. Zginął po wojnie najprawdopodobniej z rąk złodziei drewna.