Harklowa

W zakolu Dunajca, pod przełęczą Knurowska leży Harklowa. Ta niewielka wieś posiada długą i bogatą historię. Jej początki sięgają XIV wiecznej kolonizacji podgorczańskich terenów. Nazwa wywodzi się od imienia zasadźcy Hartla. O tym, że miejscowość ta była jedną z ważniejszych w okolicy świadczy fakt, że już w niespełna 15 lat po lokacji pojawiają się wzmianki o istniejącej tu parafii. Harklowa była wsią szlachecką należącą między innymi do Stadnickich, Lubomirskich czy Tarnowskich. 

W XIX wieku trafiła w ręce Krobickich, którzy w 1846 roku uciekli przed buntem chłopskim nazywanym rabacją galicyjską. Według miejscowego podania posiadali oni duże bogactwa, które przed ucieczką zakopali gdzieś na terenie wsi. Dwadzieścia lat później dwór razem z folwarkiem został wykupiony przez miejscowych chłopów. Drewniany dwór rozebrano ponieważ znajdował się w fatalnym stanie natomiast na dawnym terenie dworskim zachował się lamus, który w XVIII wieku służył jako obronny kasztel dla mieszkańców dworu. Do dziś oglądać można masywne drzwi oraz otwory strzelnicze przez które strzelać można było z niewielkich dział. Przy wjeździe na teren dawnego majątku stoi także masywna murowana brama wjazdowa.

W czasie II wojny światowej w szkole w Harklowej Niemcy utworzyli placówkę straży granicznej dla ochrony przebiegającej niedaleko granicy między Generalnym Gubernatorstwem a Słowacją.

Najważniejszym zabytkiem wsi jest drewniany kościół pod wezwaniem Narodzenia Najświętszej Marii Panny z przełomu XV i XVI wieku. Jest to jeden z przykładów typowego kościółka podhalańskiego.

Położenie Harklowej pod głównym grzbietem Gorców zachęca do spacerów i wędrówek. Choć ze wsi nie wybiega żaden szlak znakowany to łatwo można się stad dostać na grzbiet wykorzystując drogę do przysiółka Koszary Harklowskie, zamieszkiwanego nadal przez trzy rodziny.